Czy catering dla firm jest wprowadzającym opakowania?

Catering dla firm jest wprowadzającym produkty w opakowaniach, gdy pakuje posiłki i wprowadza je do obrotu pod własnym oznaczeniem albo pakuje produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę (art. 8 pkt 23 lit. a–b ustawy z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Wpis do rejestru BDO z tego tytułu wynika z art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e–f ustawy o odpadach (Dz.U. 2026 poz. 1328).

Jakie opakowania obejmuje ustawa?

Opakowaniem jest wyrób, także bezzwrotny, wykonany z jakiegokolwiek materiału, przeznaczony do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji produktów (art. 3 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 619). Pojemniki na lunche, tacki i torby, w których firma cateringowa dostarcza posiłki klientom, mogą się mieścić w tej definicji, jeśli służą do przewozu lub dostarczania produktów. Jest to wniosek z definicji, a nie odrębny przepis o cateringu.

Kto jest wprowadzającym produkty w opakowaniach?

Według art. 8 pkt 23 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wprowadzającym produkty w opakowaniach jest przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach. Lista w przepisie jest otwarta („w szczególności”). Obejmuje m.in. grupy z poniższej tabeli oraz importerów i dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia (WNT).

Grupa	Co mówi przepis	Podstawa
Własne oznaczenie	Wprowadza do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem (znak towarowy albo własne imię i nazwisko lub nazwa), także gdy wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy	art. 8 pkt 23 lit. a
Pakujący	Pakuje produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadza je do obrotu	art. 8 pkt 23 lit. b
Duży detalista	Prowadzi jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 500 m² albo kilka jednostek o łącznej powierzchni powyżej 5000 m² i sprzedaje w nich produkty pakowane w tych jednostkach	art. 8 pkt 23 lit. c
Import i WNT	Import oraz WNT opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby działalności gospodarczej są wprowadzeniem do obrotu	art. 8 pkt 24

Jak to się przekłada na catering dla firm?

Firma, która sama przygotowuje posiłki, pakuje je i dostarcza pod własną nazwą lub marką, może odpowiadać opisowi z art. 8 pkt 23 lit. a ustawy o opakowaniach. Firma pakująca posiłki przygotowane przez innego przedsiębiorcę (np. kuchnię podwykonawcy) może odpowiadać opisowi z lit. b. Ustawa nie wymienia cateringu wprost, więc ocena zależy od stanu faktycznego.

Gałąź z lit. c dotyczy powierzchni sprzedaży. Od 13 października 2023 r. art. 8 pkt 10a ustawy o opakowaniach odsyła do art. 2 pkt 19 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Chodzi więc o fizyczną powierzchnię sprzedażową lokalu, a nie o magazyn czy sprzedaż internetową.

Kiedy następuje wprowadzenie do obrotu?

Według art. 9 ust. 1–3 w zw. z art. 8 pkt 24 ustawy o opakowaniach wprowadzenie do obrotu następuje w dniu wydania z magazynu lub przekazania osobie trzeciej (produkcja krajowa), w dniu przywozu na terytorium kraju (import) albo w dniu wystawienia faktury WNT. Gdy zachodzi kilka z tych zdarzeń, liczy się najwcześniejsze. Ciężar dowodu co do daty, a także co do braku wprowadzenia, spoczywa na przedsiębiorcy.

Dla cateringu oznacza to, że istotna jest data wydania posiłków w opakowaniach z magazynu albo przekazania ich osobie trzeciej. Przy pojemnikach zwrotnych lub dostarczonych przez zleceniodawcę warto zweryfikować w art. 8 pkt 24 i art. 9 ustawy o opakowaniach (najlepiej z doradcą prawnym), czy dane wydanie jest wprowadzeniem do obrotu.

Jakie obowiązki wiążą się z tym statusem?

Obowiązek wpisu do rejestru BDO wynika z art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e–f ustawy o odpadach. Wniosek trzeba złożyć przed rozpoczęciem działalności wymagającej wpisu, a jeśli działalność jest już prowadzona bez wpisu, niezwłocznie (art. 50 ust. 2 tej ustawy).

Wprowadzający produkty w opakowaniach musi też prowadzić ewidencję masy opakowań, w których wprowadził produkty do obrotu w danym roku, w postaci papierowej albo elektronicznej (art. 22 ust. 1 ustawy o opakowaniach). Informacje z ewidencji przechowuje się przez 5 lat od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą (art. 22 ust. 2). Brak ewidencji nie zwalnia z obowiązku: masę ustala marszałek województwa lub wojewódzki inspektor ochrony środowiska na podstawie dostępnych informacji, a w razie ich braku szacunkowo (art. 23 ust. 2).

Za nieprowadzenie ewidencji masy opakowań grozi kara pieniężna od 10 000 do 500 000 zł (art. 56 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 57 pkt 1 ustawy o opakowaniach). Organy wskazuje art. 58, a w większości przypadków organem jest wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

Czy mała ilość opakowań zwalnia z obowiązków?

Wprowadzający, który w roku kalendarzowym wprowadził produkty w opakowaniach o łącznej masie nieprzekraczającej 1 Mg, nie podlega przepisom ustawy w zakresie m.in. poziomów recyklingu, opłaty produktowej i publicznych kampanii edukacyjnych (art. 6 ust. 3 ustawy o opakowaniach). Warunkiem jest złożenie marszałkowi województwa do 15 marca każdego roku, przez BDO, zaświadczeń lub oświadczenia o pomocy de minimis oraz spełnienie unijnych warunków dopuszczalności tej pomocy (art. 7 ust. 1 i 4). To zwolnienie nie obejmuje wpisu do rejestru BDO (art. 10), bo art. 6 ust. 3 go nie wymienia.

Co zrobić teraz?

1. Ustal, czy firma wprowadza posiłki w opakowaniach do obrotu pod własnym oznaczeniem (art. 8 pkt 23 lit. a) albo pakuje produkty cudze (lit. b).

2. Ustal datę wydania opakowanych posiłków z magazynu lub przekazania osobie trzeciej i zachowaj dokumenty, bo ciężar dowodu co do daty leży po stronie przedsiębiorcy (art. 9 ust. 1–3 ustawy o opakowaniach).

3. Jeśli status się potwierdza, złóż wniosek o wpis do rejestru BDO przed rozpoczęciem takiej działalności (art. 50 ust. 2 ustawy o odpadach) i prowadź ewidencję masy opakowań (art. 22 ust. 1 ustawy o opakowaniach).

4. Przy wątpliwościach co do konkretnego stanu faktycznego warto sprawdzić brzmienie art. 8 pkt 23–24 ustawy o opakowaniach i skonsultować je z doradcą prawnym.

Koszty opakowań warto policzyć razem z innymi pozycjami, zob. koszty i ceny w menu. Pozostałe zagadnienia prowadzenia lokalu opisuje dział energia w lokalu.

Źródło: Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, t.j. Dz.U. 2026 poz. 619.

Stan prawny na: 2026-11-04

Podstawa prawna i źródła

Najczęściej zadawane pytania

Czym różni się wprowadzający opakowania od wprowadzającego produkty w opakowaniach?

Ustawa o gospodarce opakowaniami wyróżnia dwie odrębne role (art. 8 pkt 22 i 23). Wprowadzający opakowania wytwarza, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo puste opakowania. Wprowadzający produkty w opakowaniach wprowadza do obrotu produkt już zapakowany. Każda rola ma własny tytuł do wpisu w BDO, a obowiązki recyklingu, opłata produktowa i kampanie edukacyjne są przypisane wprowadzającemu produkty w opakowaniach. Jeden podmiot może pełnić obie role i wtedy podlega obowiązkom obu tytułów. Więcej o odpadach w gastronomii w artykułach z działu odpady, oleje i SUP.