Ewidencja opłaty SUP w lokalu gastronomicznym

Lokal gastronomiczny objęty art. 3b ust. 1 prowadzi w formie papierowej lub elektronicznej ewidencję liczby kubków i pojemników z załącznika nr 6, nabytych i wydanych użytkownikom końcowym w roku kalendarzowym, osobno dla każdej jednostki, i przechowuje ją 5 lat (art. 3h ust. 1, 2 i 4 ustawy z 11 maja 2001 r., Dz.U. 2024 poz. 433).

Kogo dotyczy ewidencja opłaty SUP w gastronomii?

Obowiązki SUP ciążą na przedsiębiorcy prowadzącym jednostkę handlu detalicznego, hurtowego lub gastronomiczną, który oferuje produkty z załącznika nr 6 jako opakowanie albo żywność i napoje w nich zapakowane (art. 3b ust. 1 ustawy z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, Dz.U. 2024 poz. 433). Ten sam art. 3b ust. 2 obejmuje przedsiębiorców oferujących takie produkty przez automaty.

W praktyce oznacza to, że restauracja, kawiarnia, food truck czy lokal z dowozem, który wydaje napoje i dania na wynos w kubkach i pojemnikach z załącznika nr 6, mieści się w tym kręgu podmiotów. Obowiązki z art. 3b ust. 1 i 2 stosuje się od 1 stycznia 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 433).

Jakie produkty lokal musi ewidencjonować?

Załącznik nr 6 do ustawy obejmuje wyłącznie dwie kategorie: kubki na napoje i pojemniki na żywność (art. 3b i 3c w zw. z załącznikiem nr 6, Dz.U. 2024 poz. 433). Ewidencja z art. 3h ust. 1 dotyczy produktów z tego załącznika będących opakowaniami.

Torby, chusteczki, baloniki i filtry nie należą do załącznika nr 6. Lekkie torby na zakupy i część opakowań są w załączniku nr 9, który dotyczy opłaty rocznej producenta lub importera, a nie opłaty pobieranej od klienta w punkcie sprzedaży (art. 3k ustawy, Dz.U. 2024 poz. 433). Lokal liczy więc w ewidencji SUP tylko kubki i pojemniki z załącznika nr 6.

Co i jak zapisywać w ewidencji?

Art. 3h ust. 1 ustawy (Dz.U. 2024 poz. 433) nakłada na przedsiębiorców z art. 3b ust. 1 i 2 obowiązek prowadzenia ewidencji liczby nabytych i wydanych użytkownikom końcowym produktów z załącznika nr 6, będących opakowaniami, w danym roku kalendarzowym. Zasady te zestawia tabela.

Element	Co stanowi przepis	Podstawa
Forma	papierowa albo elektroniczna	art. 3h ust. 1
Zakres	liczba sztuk nabytych i wydanych użytkownikom końcowym w roku kalendarzowym	art. 3h ust. 1
Jednostki	ewidencja oddzielnie dla poszczególnych jednostek	art. 3h ust. 2
Przechowywanie	5 lat, liczone od końca roku kalendarzowego, którego dane dotyczą	art. 3h ust. 4

W praktyce oznacza to, że lokal z kilkoma punktami sprzedaży lub pojazdami, prowadzonymi jako odrębne jednostki, powinien mieć osobne zestawienie dla każdej z nich. Wniosek praktyczny: liczbę wydanych sztuk najprościej zbierać na bieżąco z danych sprzedaży, a nie odtwarzać ją pod koniec roku.

Jak opłata SUP wiąże się z ewidencją?

Przedsiębiorca oferujący produkty objęte opłatą musi pobrać opłatę od użytkownika końcowego (art. 3b ust. 1 ustawy, Dz.U. 2024 poz. 433); to samo dotyczy sprzedaży przez automaty (art. 3b ust. 2).

Art. 3b ust. 3 wymaga ponadto zapewnienia dostępności opakowań alternatywnych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne albo opakowań wielokrotnego użytku. Nadzór nad przestrzeganiem art. 3b ust. 1–3 sprawuje Inspekcja Handlowa (art. 3b ust. 4). Wysokość opłaty za kubek lub pojemnik warto sprawdzić w ustawie (Dz.U. 2024 poz. 433), bo zależy od przepisów obowiązujących w danym roku.

Czym ewidencja SUP różni się od ewidencji odpadów?

To dwa odrębne obowiązki. Ewidencja SUP z art. 3h dotyczy liczby sprzedanych kubków i pojemników. Ewidencja odpadów to osobny obowiązek z ustawy o odpadach (Dz.U. 2026 poz. 1328): posiadacz odpadów prowadzi na bieżąco ich ilościową i jakościową ewidencję (art. 66 ust. 1), a karta ewidencji odpadów jest prowadzona odrębnie dla każdego rodzaju, czyli kodu odpadów (art. 70 ust. 1).

Ustawa o odpadach przewiduje też zwolnienia i uproszczenia. Art. 66 ust. 4 pkt 4 i ust. 5 pozwalają wyłączyć z ewidencji określone rodzaje lub ilości odpadów, co robi rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z 5 listopada 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 1644). Art. 71 dopuszcza ewidencję uproszczoną, tylko z użyciem karty przekazania odpadów, m.in. do 100 kg rocznie odpadów niebezpiecznych i do 5 ton rocznie innych odpadów niebędących komunalnymi; nie jest to zwolnienie z ewidencji, lecz jej prostsza forma. Dla kodów odpadów, które lokal faktycznie wytwarza, warto zweryfikować w rozporządzeniu z 2024 r., czy mieszczą się w zwolnieniu.

Jak dane z ewidencji trafiają do sprawozdania w BDO?

Sprawozdanie SUP nie ma odrębnego kanału. Przedsiębiorcy z art. 3b ust. 1 i 2 składają informacje z art. 73 ust. 2 pkt 3a ustawy o odpadach (art. 3h ust. 3 ustawy SUP w zw. z art. 73 ust. 1 pkt 2b ustawy o odpadach, Dz.U. 2026 poz. 1328). Robią to za pośrednictwem indywidualnego konta w BDO (art. 76 ust. 2) w terminie do 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy (art. 76 ust. 1).

Sprawozdanie trafia do marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce prowadzenia jednostki handlowej lub gastronomicznej albo lokalizację urządzenia vendingowego (art. 76 ust. 1 pkt 4). W praktyce oznacza to, że roczne zestawienie z ewidencji z art. 3h jest podstawą do przygotowania tego sprawozdania.

Jakie są granice obowiązku?

Obowiązek ewidencji dotyczy produktów z załącznika nr 6 będących opakowaniami, wydawanych użytkownikom końcowym (art. 3h ust. 1, Dz.U. 2024 poz. 433). Produkty spoza tego załącznika nie wchodzą do tej ewidencji.

Przepis mówi o użytkowniku końcowym. Czy odsprzedaż opakowań innemu przedsiębiorcy podlega ewidencji, nie wynika wprost z art. 3b; w takiej sytuacji warto zweryfikować stanowisko w urzędzie marszałkowskim właściwym dla lokalu. Od ewidencji SUP należy też odróżnić status wprowadzającego produkty w opakowaniach z ustawy o gospodarce opakowaniami (art. 8 pkt 23, t.j. Dz.U. 2026 poz. 619): to osobny obowiązek, oceniany na podstawie własnej definicji.

Co zrobić teraz?

Przed kolejnym rokiem rozliczeniowym lokal powinien ustalić, które jednostki prowadzi jako odrębne, i przypisać każdej własne zestawienie liczby wydanych kubków i pojemników z załącznika nr 6. Dane należy przechowywać 5 lat od końca roku, którego dotyczą (art. 3h ust. 4). Osobno trzeba prowadzić dokumentację odpadów, jeśli lokal jest ich posiadaczem (art. 66 ust. 1 ustawy o odpadach).

Przy planowaniu pracy lokalu pomocne bywają inne obowiązki opisane w kategoriach Otwarcie lokalu, Energia w lokalu i Zatrudnienie w gastronomii, bo ewidencję SUP prowadzi się obok pozostałych bieżących obowiązków lokalu.

Źródła oficjalne: ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, Dz.U. 2024 poz. 433, ustawa o odpadach, Dz.U. 2026 poz. 1328 oraz ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, Dz.U. 2026 poz. 619.

Stan prawny na: 2026-11-04

Podstawa prawna i źródła

Najczęściej zadawane pytania

Czy ewidencja SUP zastępuje kartę ewidencji odpadów?

Nie. Ewidencja z art. 3h ustawy z 11 maja 2001 r. (Dz.U. 2024 poz. 433) dotyczy liczby kubków i pojemników z załącznika nr 6, a ewidencja odpadów wynika z art. 66 i 70 ustawy o odpadach (Dz.U. 2026 poz. 1328) i jest prowadzona odrębnie dla każdego kodu odpadów. Więcej o obowiązkach lokalu w artykułach kategorii Otwarcie lokalu.

Komu i do kiedy lokal składa sprawozdanie SUP?

Marszałkowi województwa właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia jednostki, za pośrednictwem indywidualnego konta w BDO, do 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy (art. 76 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy o odpadach w zw. z art. 3h ust. 3 ustawy SUP). Więcej o kosztach i obowiązkach lokalu w kategorii Energia w lokalu.

Czy w ewidencji lokal ujmuje też torby i inne opakowania?

Ewidencja z art. 3h ust. 1 dotyczy produktów z załącznika nr 6 będących opakowaniami, czyli kubków na napoje i pojemników na żywność. Lekkie torby na zakupy są w załączniku nr 9, który dotyczy opłaty producenta lub importera (art. 3k ustawy, Dz.U. 2024 poz. 433). O innych obowiązkach pracodawcy w lokalu przeczytasz w kategorii Zatrudnienie w gastronomii.